Pochówek dzieci martwo urodzonych

Rodzice mają niezbywalne prawo, aby pożegnać, opłakiwać i pochować swoje dziecko zmarłe w wyniku poronienia lub wcześniejszego porodu. Gwarantuje to Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 21 grudnia 2006 roku (Dz.U. z 2007 r nr 1 poz. 9 i 10), które mówi, że ciału dziecka martwo urodzonego, bez względu na czas trwania ciąży należy się “ludzki” pochówek.

W myśl art. 38 Ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, jeżeli dziecko urodziło się martwe, rodzice powinni zgłosić takie zdarzenie w USC w ciągu 3 dni. W takim przypadku sporządza się akt urodzenia z adnotacją w rubryce “Uwagi”, że dziecko urodziło się martwe.

Taki akt urodzenia sporządza się na podstawie pisemnego zgłoszenia urodzenia dziecka wystawionego przez lekarza, położną lub zakład opieki zdrowotnej. W przypadku odmowy wystawienia w/w dokumentów przez szpital, argumentowanej obiektywnymi trudnościami z ustaleniem płci dziecka, rodzicom przysługuje prawo jej wskazania. Jest to tzw. "uprawdopodobnienie płci" opierające się np. na odczuciach matki.

Aktu zgonu nie sporządza się, ponieważ akt urodzenia z odpowiednią adnotacją jest jednocześnie aktem zgonu.

Jest to wystarczające do załatwienia formalności związanych z pochówkiem.

Zobacz także:

• Co zrobić, gdy umrze nam Ktoś bliski
• Pogrzeb chrześcijański
• Pogrzeb świecki
• Kremacja